Artkweek

Living is starting a new hobby

Trillingen: 03

Stel je eens voor; een uur duurt langer dan een dag!!! Je hart klopt sneller terwijl alles om je heen vertraagt. Als je opstaat komt er onmiddelijk een zwaarmoedig gevoel over je heen en je wilt naar buiten om te zien wat er daadwerkelijk gebeurd. De stilte om je heen is als een klap in je gezicht. Alleen een vage achtergrondzoem voelt als een soort ontsteking in je oren. Wat je ziet slaat alles!! Iedereen op straat staat nagenoeg stil !!!! Je kunt het nauwelijks aanzien !!! Het is niet te geloven. Je rent terug naar binnen. Je hersens draaien op topsnelheid. Wat moet je nu??

Als je niets doet, je ogen sluit, moet je weer de confrontatie aangaan. Weer die klap krijgen.Hoe is deze toestand ontstaan? De oorzaak? Als je daar achterkomt kun je gerust zijn, dan weet je dat je het ook weer terug kunt draaien, al redenerend. Er moet iets in je bewustzijn zijn gebeurt dat je de wereld zo doet ervaren. Maar wat? Je kunt niets bijzonders ontdekken. Opeens was het er.Na een lange tijd van razende rede besluit je een maffe situatie als deze met een maffe opstelling tegemoet te treden. Je bedenkt wat je kunt doen. Iemand aanspreken bijvoorbeeld zal niet eenvoudig zijn. Als je wat zegt duurt het uren voordat het aankomt. Ondertussen zou je de gekste dingen kunnen doen. Z’n zakken leeghalen. Een schoen uittrekken terwijl z’n voet in achterstand staat. Wat een onzin. Is er niet iets leukers te doen dan iemand beroven of te ontkleden. Misschien een mooie vrouw vinden en haar langdurig kussen. Of ergens naar binnen gaan en gewoon kijken en ……luisteren zal niets opleveren je blijft alleen maar die achtergrondzoem horen zodat het nog stiller lijkt dan stil. Een eenzaam gevoel begint achter je borstbeen te knellen. Je moet iets gaan doen om dat gevoel te ontlopen, anders wordt je echt gek. Je voelt je als een spook in een koude wereld. Je loopt de straat uit en stuit op een fietser die stilstaat in balans. Het is te gek voor woorden. Je houd je blik geruime tijd op de fietser gericht en ziet een zeer langzame beweging. Alsof het verbeelding is, door het fixeren zou het net zo goed door de beweging van je netvlies kunnen zijn. Plotseling komt er het moment in je geheugen waar het is begonnen!! Je begint een gevoel van ontspanning te ervaren. Nog even en je bent eruit. Je herinnert je dat je thuis aan de tafel geobsedeerd werd door een verslag van een man de 3 dagen onder het puin had gelegen voordat hij werd gered door twee mannen in gele oliejassen. Hij vertelde dat, toen hij de mannen hoorde, hij begon te twijfelen aan z’n realiteitszin en vanaf dat moment werden de geluiden, het schuiven en vallen van brokken steen, het praten van de mannen steeds lager en langzamer, totdat hij alleen nog maar een heel laag gezoem hoorde. Toen je dat las gebeurde hetzelfde met jou !!! Je was zo geobsedeerd door de beleving van die man, dat het jou ook overkwam ! Je kijkt om je heen. Alles is nog steeds vertraagd. Plots krijg je een idee hoe je alles zou kunnen terug draaien. Door je te concentreren op iets normaals, een normale beweging, dat is het !! Hoe vind je een normale situatie in deze bevroren wereld, deze onwerkelijke omgeving zal toch iets moeten opleveren, een beweging die zo snel is dat jij het als normaal kan zien !! Dat is het !! Je loopt de fietser voorbij die jou inmiddels aankijkt. Je hebt natuurlijk zo lang stilgestaan dat je te zien was. Je kijkt de fietser aan terwijl hij langzaam z’n ogen opent. Je beseft dat hij ongeveer een halve minuut bezig is één keer te knipperen. Dat schiet dus niet op. De stad in. Midden op straat lopend steven je af op een je tegemoetkomende auto. Het ding rijdt niet al te snel maar je ziet een beweging. De chauffeur ziet je kennelijk aankomen want met wijd open mond en ogen, een hand op de toeter, komt hij langzaam op je af. Hij lijkt echter langs je heen te kijken en als je omkijkt zie je een meisje schuin achter je staan. Je bent vlak langs haar gelopen zonder haar gezien te hebben. In een oogwenk begrijp je wat hier gebeurt. Die auto is bezig dat meisje aan te rijden !!! Je kijkt weer naar de auto die aanmerkelijk dichterbij lijkt dan zonet. Je draait je om, pakt het meisje als een etalagepop op en stapt met haar naar het trottoir. Er klinkt een luide knal. Zo luid, dat je naar je hoofd wil grijpen. Je laat het meisje los. Een oorverdovend maar zeer herkenbaar lawaai om je heen klinkt je als muziek in de oren. Je bent terug !!! De tijd is terug !!! Alles is weer normaal maar toch heel vreemd, alsof je jaren bent weggeweest. Het meisje kijkt jou net zo verbijsterd aan als jij haar. Jij hebt haar gered en zij denkt dat jij een soort superman bent, want voor haar moet het zo snel gegaan zijn, dat zij zich waarschijnlijk niet realiseert wat er is gebeurd. Ja, wat is er gebeurd. En waarom is alles weer normaal geworden direct nadat je haar hebt gered ? Ben je haar beschermengel geweest ? Is dit je overkomen om haar te redden ? Met een vaderlijk “voortaan voorzichtig met oversteken hé !” loop je van haar weg. Je zoekt naar een vrije ruimte tussen de voetgangers, die allemaal naar je kijken. Je wilt weg hiervandaan, rust opzoeken om je bewustzijn tot bedaren te brengen. Maar waar ben je eigenlijk ? Wat is dit voor vreemde stad ? Dit is niet in Nederland !! Waar ben je ?

En wie was dat meisje ? Peter.

Advertenties

No comments yet»

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: